Toen wij ons werk in Nepal begonnen was het wettelijk toegestaan om kinderen onder erbarmelijke omstandigheden in gevangenissen vast te houden samen met hun veroordeelde ouders. Niemand maakte zich druk om deze zaak op enkele lokale NGO´s na die, bij gebrek aan enige belangstelling van de regering, beperkte sociale assistentie boden aan deze kinderen en hun families. Wij sloten ons aan door kinderen uit gevangenissen te halen in Kathmandu, Tansen, Baglung, Bhojpur, Bhimpedi en Talsipur en over te brengen naar onze tehuizen in Bhairahawa. We combineerden deze actie met advocatuur op topniveau met behulp van de internationale media. In 2001 en 2002 verschenen hoofdartikelen in de Britse, Noord-Amerikaanse en Hong Kong pers waarin het probleem van deze onschuldige kinderen werd toegelicht. In november 2001 nam de Nepalese regering het zeer belangrijke besluit om een eind te maken aan deze praktijken. Alhoewel vele kinderen die wij uit de gevangenis hebben gehaald herenigd zijn met hun inmiddels vrijgekomen ouders hebben we nog steeds de zorg over 23 kinderen waarvan de ouders nog in de gevangenis zitten of waarvan de ouders nog niet in staat zijn de kinderen terug te halen.

In 2002 openden we onze deur voor straatkinderen en hebben sindsdien 20 kinderen toegelaten, waarbij we hun leven weer wat hebben weten te normaliseren. In 2003 begonnen we te zorgen voor kinderen die we terughaalden uit circussen, ofwel omdat zij geen huis en familie hadden ofwel omdat zij mogelijk risico liepen om opnieuw verhandeld te worden als gevolg van een zeer arme familie achtergrond. Sommige kwetsbare broertjes en zusjes van deze kinderen kwamen ook onder ons toezicht.

Na verloop van tijd werd duidelijk dat de opvang hulp die alleen tegemoet komt aan basisbehoeften , inclusief onderwijs, niet toereikend zou zijn. We wilden andere talenten in de kinderen aanmoedigen, zoals sport en kunstbeoefening, naast het onderwijs. Het CEDAR Programma is ontworpen om deze ¨ontwikkeling¨ op te nemen in onze basis kinderzorg. Het andere zeer belangrijke punt van CEDAR is de reïntegratie waarbij we actief proberen de kinderen met hun familie te herenigen door bescheiden economische ondersteuning of middels de ontwikkeling van een familie inkomen. En als laatste willen we een financieel adoptie (foster) systeem ontwikkelen waardoor we kunnen zorgen voor die kinderen die geen, aan ons bekende, familie hebben of waarvan de familiesituatie, bijvoorbeeld door een gewelddadige sfeer of anders, voor altijd hereniging in de weg zal staan.