|
In Nepal worden vele mensen voor jaren vastgehouden in de gevangenis in afwachting van het
proces, soms om uiteindelijk onschuldig bevonden te worden en vrijgelaten. Dit, samen met
de lange straffen die veroordeelde criminelen moeten uitzitten, kan natuurlijk een
verwoestend effect hebben op familieleven. Het komt bijvoorbeeld vaak voor dat een vrouw
van een gevangene zo spoedig mogelijk hertrouwt omdat er geen sociale zekerheid in Nepal
bestaat en de gevangenschap van de echtgenoot haar wezenlijk van haar broodwinner ontneemt.
Als dit gebeurt zijn de kinderen uit het eerste huwelijk vaak niet gewenst door de nieuwe
echtgenoot. De kinderen zijn soms zelfs dubbel ongewenst omdat de familieleden van de
gevangene ook niet voor hen willen zorgen. Want als zij hen in huis zouden opnemen zouden
zij indirect aan hun vrienden en buren bekend maken dat zij een familielid in de gevangenis
hebben en zij willen dit sociale stigma niet dragen. De kinderen van gevangenen kunnen snel
eindigen op de straat of in weeshuizen.
Toen deze kwestie onder onze aandacht kwam eind 1999 waren er vele kinderen in de
gevangenissen van Nepal. Zij leefden daar in onhygiënische en gevaarlijke omstandigheden,
zonder het juiste voedsel, accommodatie, gezondheidszorg, educatie en natuurlijk hun
vrijheid. Wij reageerden op deze intolerabele staat van zaken door een tweezijdige benadering
waarbij we aan de ene kant kinderen weghaalden uit de gevangenis (met de volledige instemming
van de ouders) om ze in onze beperkte opvangfaciliteiten in Bhairahawa te plaatsen en aan de
andere kant door middel van nationale en internationale media aandacht voor dit probleem te
vragen. Er verschenen bijvoorbeeld belangrijke artikelen in de Britse Daily Telegraph en
Mirror kranten, Hong Kong's South China Morning Post en The Boston Globe in de Verenigde
Staten. In totaal haalden we meer dan 40 kinderen uit acht gevangenissen door het hele land
voordat de overheid van Nepal eindelijk actie ondernam en het gevangen nemen van onschuldige
kinderen verbood in November 2001. Nu kunnen de kinderen van gevangenen die geen plaats
krijgen binnen NGO faciliteiten opgenomen worden in een centraal - door de overheid gesteund
- huis in Kathmandu.
De erfenis van dit eerste grote project is de continue zorg voor de meeste kinderen die we
uit de gevangenis hebben gehaald. Dit is omdat of de ouders nog in de gevangenis zitten
(een groep van vier broers en zussen waar wij nu voor zorgen hebben ouders die 21 jaar
straf uitzitten voor moord) of ze zijn vrijgelaten maar nauwelijks in staat voor zichzelf
te zorgen laat staan voor hun kinderen. De problemen van de ouders zijn complex doordat het
strafproces éénouderfamilies creëert. Bovendien is er geen reclassering in de gevangenissen
van Nepal en vrijgelaten gevangenen worden gestigmatiseerd door onwelkom te zijn in hun dorp
van herkomst.
Wij hebben ons verplicht om voor deze kinderen te zorgen tot zij volwassen zijn of totdat
hun ouders in staat zijn om weer voor hen te zorgen. We doen dit op een hoog niveau door
kinderen op te voeden in familiestijl tehuizen waardoor ze niet te onderscheiden zijn van
andere kinderen in de gemeenschap. Zij gaan naar de lokale school en blinken uit in hun
studie, het voor elkaar krijgend om de verloren jaren binnen de gevangenis in te halen.
Het zeer belangrijke contact met ouders en familieleden wordt onderhouden door brieven,
telefoon en gevangenisbezoek.
In 2002 haalden we een groep van tien kinderen van de gevaarlijke straten van Butwal,
vlakbij Bhairahawa, en brachten ze onder in een kindertehuis van Bhairahawa. Zij zijn
inmiddels vergezeld door andere in de steek gelaten en ongewenste kinderen en heel recent
door voormalige circuskinderen die geen tehuis hebben of wiens families niet direct kunnen
worden getraceerd. De kinderen hebben zich gevormd tot een grote familie die een standaard
van dagelijkse zorg genieten die zijn gelijke niet kent in Nepal. En we werken er heel hard
aan om deze kinderen een kans te geven om zich ook creatief te uiten: een voorbeeld hiervan
is
The Bhairahawa Mosaic Project.
De kosten van zorg op lange termijn zijn heel hoog en omdat dit project zich steeds
uitbreidt hebben we voortdurende behoefte aan nieuwe kindersponsors die deel willen nemen
aan ons Kinder Sponsor Programma.
Om ons 2006 Kinderopvang Project budget van £51,847
rond te krijgen moeten wij nog £24,726 bijeenbrengen. Met dit bedrag kunnen wij de
dagelijkse kosten van de kinderverzorgers, voedsel, kleding, educatie, medische kosten
en behandelingen betalen. Als u geld wilt doneren aan het Kinderopvang Project dan kunt
u hieronder klikken.
|